OTOBÜS HİZMETLERİ

Ankara Belediyesi Otobüs İşletmesi, 1930 yılında çıkarılan "1580 sayılı Belediyeler Kanunu" nun, 2571 sayı, 15.2.1934 tarihli yasa ile değiştirilmiş 19. maddesi uyarınca 1 Ekim 1935 tarihinde "Belediye Otobüs İdaresi" adı altında kurularak, Sovyetler Birliği’nden 100 adet otobüsün ithal edilmesiyle toplu taşımacılık hizmeti başlatılmıştır. 


1944 yılında otobüs idaresi katma bütçeli hale getirilerek "Ankara Otobüs İşletmesi" adını almış ancak işletme gelişme olanağı bulamamıştır. Belediye Otobüs İşletmesi 1.1.1950 tarihinden itibaren Ankara Elektrik Havagazı ve Otobüs İşletmesi adını almış ve yönetim esnekliği kazanmıştır.
 

 TARİHÇESİ   
Başkent Ankara’nın, yarım yüzyilda karşılaştığı çok hızlı ve yoğun kentleşme olgusu ulaşım sorununu da beraberinde yaşanmasına neden olmuştur. Burada otobüsü, otobüs taşımacılığını ve kentiçi taşımacılığını Ankara Kenti özelinde ve çevresel bir takım faktörlerinde gelişimi ile birlikte ele alip incelemek gerekiyor. Kent formu ile kentiçi yolcu taşıma hizmetlerinin gelişimi arasında daima karşılıklı ilişkiler mevcuttur.


Ankara 1930’ların 90 bin nüfuslu, toplam yolculukların yüzde 15’ inin araçlı yolculuklar olduğu bir kentten 1998’ lerde yaklaşık 4,5 milyon nüfuslu ve araçlı yolculukların oranı yüzde 90'a varan bir kentte geçiş yapmıştır. Bu 68 yıllık geçiş süreci içinde otobüs siyasi, ekonomik sosyo kültürel pek çok dış etkenin etkisi altında zaman zaman hızlı ve olumlu zaman zamansa oldukça yavaş ve olumsuz bir gelişim çizgisi izlemiştir. Bu süreç içinde hızla artan toplu taşım talebi ise ayni hızla örgütlenmeyen ve kaynakları sınırlı bir kamu girişimciliği tarafından karşılanmaya çalışılmıştır.

 

Bu noktadan hareketle 68 yıllık panoramaya bir göz atalım. 1920’li yıllarda kale çerçevesinde 25 bin nüfuslu, yoğun bir yerleşme olan Ankara, hem topografik özellikleri ve hem de büyüklügü bakimından bir yayalar kenti olma özelliğini gösteriyordu. Sadece istasyon ve kent çevresindeki baglara yönelen çok sınırlı sayıda ki araçlı yolculuk talebi arabalarla karşılanıyordu. 1930’ ların başında ise hızla artan Ankara’ nın nüfusu kentin Yenişehir ve Cebeci bölümlerine yayılmaya başlamış ve araçlı yolculuk talebinde artışlar gözlenmiştir. İşte artan bu talebi o yıllarda kaptı-kaçtı denilen küçük girişimcilerin otobüsleri ile karşılanmaya çalışılmaktaydı.
 

Bu otobüsler 12 toplu taşım hattında belediye tarafından belirlenen tarifeye göre Ulus merkezli olarak çalışılmıştır. Bu yıllarda kamunun kentiçi yolcu taşımasına katkısı hemen hemen hiç olmamıştır denebilir. Bu dönemde tek kamu toplu taşımacılığı Ankara Kayaş arasında açılan 9 Km’lik banliyö hattı işletmesidir. Bu hat Cebeci, Mamak, Kayaş bölgelerinin ulasabilirliliğini arttırarak gelişmeyi hislendirmiştir. Bu arada 22.11.1930 tarihinde Bakanlar Kurulu Kararıyla otobüs, minibüs ve elektrikli tramvay işletme yetkisi belediye’ ye verilmiş olmasına rağmen 1935, yılına kadar bu konuda bir girişim olmamıştır.
 

Çünkü sehiriçi yolcu taşımacılığının kamu desteği ile yapılacak olan ülkenin ekonomik ve idari şartlarının iyi durumda olması gerekir. Ama bu yıllarda bilindiği gibi tüm Dünya’ da yaşanan ekonomik buhran, ülkemiz ekonomik şartlarını da olumsuz yönde etkilemiştir. Ancak her türlü olumsuzluğa karşın belediye ilk girişimini 1935 yılında yapabilmiş ve Ankara Belediyesi Otobüs İdaresi kurularak Sovyetler Birliğinden 100 adet ZIS marka Otobüs ithal edilmiştir. İşte bu imkandan yararlanarak ortalama 6 Km. uzunlukta 15 hatta hizmet veren otobüslere ek olarak özellikle otobüsün islemediği hatlara kaptı kaçtılar varlığını korumaya devam etmiştirler. 1935 Yılında toplu taşımda talebin azlığına karşın arz fazlalığı söz konusudur ve kent formunun etkisiyle araçlı yolculukların toplam yolculuklar içinde payı yüzde 22’ yi geçmezken belediye otobüslerinin bu yolculuklardaki payı ise yüzde 60’ dir.
 

Bu sistem 1940 yılına kadar bir değişiklik geçirmeden işlerliğini korumuştur. Ancak bu yıllarda başlayan ikinci Dünya savaşı nedeniyle yaşanan ithal zorlukları ve 1942 yılında sadece 7 otobüsün alenisi, servise verilen otobüs sayısında hızlı düşüşe sebep olmuştur. Bu yıllar toplu taşım arzındaki kitliğin başlangıcı olmuştur ama belediye araç arzını belli bir düzeyde tutabilmek için kamyonlara karoseri geçirterek yeni otobüsler yaptırma yoluna gitmiştir. 1944 yılında otobüs idaresi katma bütçeli hale getirilerek “Ankara Otobüs İşletmesi” adını almış ancak işletme gelişme olanağı bulamamıştır. Bu dönemde sorunların aşılması için küçük girişimcilerin bulduğu çözüm “taksi-dolmuş” uygulamasıdır. Toplu taşım talebi daha az araçla daha çok yolcu taşınarak karşılanmaya çalışılmıştır. Bu yıllarda kamunun toplu taşımacılıktaki payı yüzde 70 düzeyindedir. 1946‘da alınan 19 otobüse karşılık bir yangın sonucu 18 otobüs hizmet dişi kalmış, bu dar boğazda Ankara Umum Otomobilciler ve Şoförler Derneği düzenli taksi, dolmuş hattı oluşturma isteklerini Belediye’ ye kabul ettirmişlerdir.
 

Böylece Ulus-Cebeci, Ulus-Sıhhiye gibi kentin en yoğun yerleşim yerlerine ilk dolmuş hatları konulmuştur. 1947’de işletmeye alınan 10 otobüse rağmen bu yıllarda kamunun taşımacılıktaki payı yüzde 50’ ye gerilemiştir. Bu arada Ulus merkezli en işlek hatlardaki dolmuş taşımacılığının payı ise yüzde 45’ e yükselmiştir. Belediye Otobüs İşletmesi 1.1.1950 tarihinden itibaren Ankara Elektrik Havagazı ve Otobüs İşletmesi adını almış ve yönetim esnekliği kazanmıştır.
 

1950’ li yılların ortalarına gelindiğinde Türkiye ithalatını artırma olanağı bulmuş ve bu da kamu ve özel girişimin araç kapasitesini artırmasına olanak vermiştir. Bu dönemde EGO hatlarının sayısı 28’ e, toplam ağ ise 171 Km.’ ye yükselmiş taşınan yolcu sayısı 2,7 kat artmış ancak kamunun payı yüzde 65’e çıkabilmiştir. Taşımacılıktaki kamunun payının yeterli artmamasının nedeni özel girişimcilerin bu yıllarda araç parklarını genişletmeleri ve taşıdıkları yolcu sayısını arttırmalarıdır. 1950’ lerin ikinci yarısı ise dış ödemeler dengesindeki sıkıntılar nedeniyle araç artistinin kısıtlı olduğu yıllardır. Buna karşın EGO’ nun hat sayısı 42’ ye, hat uzunluğu 273 Km.’ ye çıkarken, EGO otobüsleri kentin yeni gelişen alanlarına hizmet vermeye başlamış, merkezi alanları ise özel girişimcilere bırakmıştır.
 

Bu dönemde kamunun taşımacılıktaki payı yüzde 50’ nin altına düşmüştür. Bunlara kentin gelişmesine paralel olarak Bakanlıklar, Cebeci ve Samanpazari uçlu hatlarda eklenmiştir. EGO’ nun özellikle kent merkezinde yetersiz kalması sonucu bu bölgelerde yeni küçük girişimcilik türleri doğmuş, 11 yolcu taşıyan minibüs işleticileri 330 araçla 1952 yıllarında Bahçelievler-Dörtyol, Aydinlikevler-Çankaya hatlarında çalışmaya başlamışlardır. 1960, 1968 yılları arasındaki dönem ise EGO araç parkının ve hat sayısının büyük ölçüde sabit kaldığı dönemdir. Taşınan yolcu sayısı azalmış, kamunun payı ise yüzde 30’ lara gerilemiştir. Bunun nedenlerinden biride Türkiye’ de minibüs üretiminin başlaması ve belediyenin çıkardığı bir yönetmelikle minibüs hatlarını denetim altına alarak kontenjanlarını artırmasıdır. Bu dönemde sunulan hizmetin sınıflara göre farklılaşması başlamıştır.

Otobüs ve minibüsler düşük gelirli sınıflara hizmet verirken, minibüslerin Gazi Mustafa Kemal Bulvarı’na girişlerinin yasaklanması sonucu ortaya çıkan 7 kişilik steyşın dolmuşlar orta ve üst-orta gelir grupları için bir seçenek olmuştur. EGO, 1969 yılında 140 adet yeni otobüs alimi yaparak araç parkını genişletmiş olmasına karşın 1970’ li yılların ilk yarısında yeni alımlar sürdürülmemiş ve servise verilen araç sayısında artis sağlanamamıştır. Küçük girişimcilerin araç sayıları büyük ölçüde artmamış daha az araçla daha çok yolcu taşınarak talep karşılanmaya çalışılmıştır. Bu arada önemle belirtilmesi gereken konu toplu taşımdaki yetersizlik ve kamu kuruluşlarının kent merkezinden uzakta yer seçmeleri bir başka kentiçi ulaşım türünün dogmasına yol açmıştır. Resmi kuruluşlar kendi personelinin ulaşımını sağlamak için servis araçları hizmete sokmuş ve bu araçların sayısı hızla artmıştır.

 

Böylece 1970’ lere gelindiğinde kentçi ulaşımında küçük girişimcilerin egemen olduğunu görüyoruz. 1974’ lü yıllarda görülen en önemli gelişmelerden biriside yerli otomobil fabrikalarının üretime geçmesi ve kentiçi trafiğinde hızla artan özel oto sayılarıdır. Bu yıllarda otobüs işletmesi Hipodrom Atölyesinde tamamı Türk Mühendis ve isçilerinden oluşan çalışma grubunun ortaya koyduğu çabalarla ilk yerli otobüs imal edildi. 1969, 1977 yılları arasında kamu taşımacılığı büyük ölçüde EGO tarafından yürütülmekteydi. Bu yıllarda araçlı yolculuk talebi daha az sayıda araçla daha çok yolcu taşınarak karşılanmaya çalışılmıştır. Bunun sonucu Ankara’ da sabah ve aksam yolcu pik saatlerinin daha uzun zamana yayılmasına ve tabi ki kullanıcıların da zaman kayıplarına yol açmıştır. 1977 sonrası kamu taşımacılığı yeni atılımlara girişmiş, bu dönemde büyük sayıda otobüs alınarak araç parkı yenilenmiş ve servise verilen araç sayısı artırılmaya çalışılmıştır.
 

1984’ lü yıllarda özellikle Macaristan’dan satın alınan Ikarus marka körüklü otobüsler servise verilmiş, böylece kentiçi yolcu taşımacılığında büyük bir rahatlama sağlanmıştır. Yine bu dönemde otobüslerde biletçi uygulaması kaldırılarak tek tip ücret ve kumbara uygulaması başlatılmış, Dikimevi-Besevler arasında 5,3 Km.’ lik otobüs özel yolu hizmete açılmıştır. Bu yıllarda kamunun taşımacılıktaki payı yüzde 32’ ye yükselmiş, EGO otobüs hatlarının ortalama uzunluğu 20 Km.’ ye hat sayısı 88’ e çıkmıştır. 1980’ lerin başı, ekonomide alınan istikrar önlemlerin etkisiyle kamu taşımacılık gelişiminin durduğu yıllar olmuş, araç parkı geliştirilememiş, buna karşılık hat sayısı hızla artmaya devam etmiştir. Yine bu yıllarda pik saatlerde yolcu talebini karşılayabilmek amacıyla ekspres otobüs işletmesine geçilmiştir.
 
Kentiçi elektrik hizmetleri Kasım 1982'de Türkiye Elektrik Kurumuna devredildiğinden, bu tarihten itibaren de otobüs taşımacılığı hizmetlerini vermeyi sürdürmüştür. Kamu servis araçlarının hızla artan sayılarının yani sıra bu dönemin en önemli gelişmesi özel halk otobüsleri’ nin 1982 yılında kentiçi yolcu taşımacılığına katılmasıdır. Bu dönemde steyşın dolmuşların kentsel trafik ve çevre kirliliği açısından yarattığı olumsuzluklar nedeniyle tüm hatlarda kaldırılması kararı uygulanarak ticari faaliyetleri kesin olarak yasaklanmıştır. Bu sürede 11 kişilik minibüsler de yerini 14 kişilik daha büyük araçlara bırakmıştır. Minibüs dolmuş taşımacılığındaki önemli bir gelişme merkezle konut alanları arasındaki hatların yani sıra çevre içindeki iki nokta arasında yeni hatların ortaya çıkmasıdır. 1983’ de EGO 25’i ekspres 119’u normal olmak üzere 144 hatta hizmet vermekteydi. Yine bu dönemde kamu servis araçlarının hızla artan sayılarının yani sıra artan nüfusun yolculuk talebini karşılayabilmek için ne belediye otobüsleri, ne halk otobüsleri, ne taksi dolmuşlar, ne de minibüsler yeterli olmayınca taksi sayısında ve taşımacılığında büyük artışlar gözlenmiştir, ama bunların hiç biri Ankara’ daki toplu taşıma yeterince cevap vermemiştir.
 

Sayın Mehmet ALTINSOY toplu taşım konusunda çok ciddi bir adim olarak Metronun temelini, 1989 yılında artmıştır. Yap-İşlet-Devret formülüyle başlayan metro yeni yönetim tarafından anahtar teslimine çevrilerek yeniden temel atılmış ve metro inşaatı başlamıştır. 1992 yılında eksoz dumanlarından oluşan hava kirliliğinin önlenmesi amacıyla ODTÜ’ lü bilim adamlarınca otobüslerde yapılan değişiklerle 30 adet doğalgazla çalışan otobüs hizmete girmiştir. 1993 yılına gelindiğinde ise 32 hatta toplam 2134 minibüs dolmuş, 17 hatta toplam 200 özel halk otobüsü kentçi yolcu taşımacılığı yapmaktadır. EGO otobüslerinin toplu taşımacılıktaki payı ise yüzde 28,7’ dir. Bu arada EGO 1995 yılında çift katlı otobüsleri hizmete sokarak sehiriçi toplu taşımacılığına yeni bir boyut getirmiş oldu.

Ankara’ daki kentiçi toplu taşımacılığı bu yarım yüzyılı asan süreç içinde değerlendirecek olursak, Ankara, kentinin büyümesine paralel olarak nüfus artışından daha hızlı artan bir araçlı yolculuk talebiyle karşı karşıya kalmıştır. Toplu taşımadaki yetersizlik, gelişen otomotiv sanayi ve özel taşımacılığı destekleyen hükümet politikalarının etkisiyle, hızla artan özel oto sahipliliği, toplam motorlu araç yolculukları içinde özel taşımacılık payının artmasına neden olmuş ve son yıllarda Ankara, trafik sorununun yoğun olarak yaşandığı bir kent durumuna gelmiştir. 1996 Ağustosun da hizmete giren hafif raylı toplu taşıma sistemi Ankara 8,7 Km hat uzunluğu ile Dikimevi-AŞTİ arasında günde 400 bine yakın Ankaralının ulaşımına çözüm getirmiştir.

 
1998 yılına gelindiğinde toplu taşımacılıkta ilk defa otomatik ücret toplama sistemi hizmete geçirilmiştir. 1997 tarihinde Kizilay-Batikent arasında 14,5 Km.’ lik bir hatta hizmet vermeye başlayan ağır raylı sistem Ankara Metro’ su ile günlük 716 bine yakın Ankara’ liya toplu taşıma hizmeti verebilecek kapasitededir. Yine bu dönemde 40 hatta 400 adet Ö.T.A. (Özel Toplu Taşıma Aracı) ve 100 adet çift katli otobüs hizmete sunulmuştur.
 
 
1999 yılında 70 Adet Körüklü 194 adet Solo (kısa) toplam 264 adet MERCEDES Marka otobüs alınmış ve ilk defa dijital flamalar bu otobüslerde kullanılmaya başlanmıştır.
 
 
2000’ li yıllarda Raylı sistemler ve Özel Halk Otobüsleri Özel araç sahipliliğinin giderek artması Özel servis araçları, kamu kuruluşları ile okulların servis araçları ile ulaşımlarını sağlaması Belediyenin yatırımlarını daha ziyade Raylı sistemler ile diğer alanlara yönlendirmesi nedeniyle Otobüs filomuzun yas ortalaması giderek yükselirken yaşanan kriz nedeni ile otobüslerin bakim onarımlarında kullanılan yedek malzemenin yeterince ve zamanında ikmal edilememesi vb. nedenlerden lastik tekerlekli ulaşım araçları ile taşıdığımız yolcu sayımız da dikkate değer düşüşler yaşanmıştır.
 

Tüm olumsuzluklara rağmen Otobüs hizmetleri ikamesi tam anlamıyla olmayan ve vazgeçilmezliğini sürdürdüğünden kurumumuz otobüs filomuzu yenileme çalışmalarını her zaman olduğu gibi sürdürmüştür.
 

5216 Sayılı Kanun kapsamında Ankara Büyükşehir Belediyesine katılan ilçe ve ilk kademe belediyeleri ile köy statüsü kaldırılarak mahalleye dönüştürülen yerlere; Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 10.08.2004tarih ve 516 Sayılı Kararı gereğince Toplu Taşımacılık adına ciddi bir işlem yapılmamıştır.

2001 yılında Ankaray, Metro ve Otobüs ücret toplama sistemleri entegre edilerek tüm toplu taşıma türlerimizde tek tip ücret toplama belgesi kullanılmaya başlanmış ve ücretsiz transferli yolculuklar bu dönemde verilmeye başlanmıştır.
 

2005 yılında 50 adet Dizel 400 adet doğal gazlı olmak üzere 450 adet otobüs alimi yapılmıştır. Otobüslerin teslim alınmasına 2006 yılında başlanmış ve Nisan/2007 de tamamı teslim alınarak hizmete sunulmuştur.

2006 yılında kuruluşumuzun Kızılay Toros Sokaktaki ana hizmet binası, Hipodrom Caddesindeki şimdi ki yeni binasına taşındı. Başkanlığımız merkez birimleri de 1. kattaki  yeni yerine taşındı.
Aynı yıl MAN fabrikasından 70 adet dizel otobüs satın alındı ve hizmete girdi.

 

 

2007 yılında Özel işletmecilere ait araçlardan sözleşme süresi dolanların toplu taşımacılıktan çekilmesi ile 1997 yılında 10 yıllık süre ile kiralanan hatlara kuruluşumuz otobüsleri ile hizmet verilmeye başlandı.
 
 
2007 yılında norm kadro çalışmaları sonucu Başkanlığın müdürlük sayısı 10 dan 7 ye düşürüldü. Bunlar:1,2,3,4,5 Bölge Hizmet Şube Müdürlüğü, Merkez ve Atölye Hiz.Müd. ve Psikoteknik ve Özel Halk Otobüsleri Hizmet Şube Müdürlüğü olarak adlandırıldı ve başkanlığın adı OTOBÜS İŞLETME DAİRESİ BAŞKANLIĞI olarak değiştirildi. MAN fabrikasından 400 adet CNG'li solo otobüs alımı yapıldı ve hizmete sunuldu.

2008 yılında, UKOME’nin 2007/49 sayılı kararına göre 05 Eylül/2008 tarihinde 222 adet mini otobüs (27 kişilik) ile Sincan Bölgesinde Özel işleticiler aracılığı ile hizmete başlandı. 29.09.2010 tarihinde durduruldu. (Mahkeme kararı) 29.01.2011 tarihinde tekrar hizmete başladı. 03.02.2011 tarihinde bu araçlardan 67 adedi 3.BölgeMüdürlüğü hatlarına, 155 adedide yine 5.Bölge müdürlüğünde hizmet vermektedir.(Konu ile ilgili yasal işlemler neticesinde değişmeler olmaktadır). MAN fabrikasından 90 adet solo CNG'li otobüs  alımı yapıldı ve hizmete sunuldu.

2009 yılında MAN fabrikasından 350 adet solo CNG'li otobüs  alımı yapıldı ve hizmete sunuldu.

2010 yılında MAN fabrikasından 210 adet solo CNG'li otobüs alımı yapıldı ve hizmete sunuldu. Yeni ergonomik kapalı durakların montajına başladı.

2011 yılında ilk defa tüm duraklara 5 haneli durak numaraları verilmeye başlandı. Kurum imkânlarıyla hayata geçirilen ve alanında Türkiye’de bir ilk olan EGO CEP’te uygulamasıyla Başkentliler, artık cep telefonlarına basitçe indirecekleri bir uygulamayla hangi otobüsün, ne zaman, hangi numaralı durakta olacağını, sadece durak numarasını EGO CEP’te uygulamasına girerek o duraktan hangi otobüslerin geçtiğini anında öğrenebilmektedir.

 

İlk defa her bölgeden 5 araç olmak üzere toplam 25 otobüse sesli  ve görüntülü araç içi ve dışı kayıt yapabilen ve kayıtları bir süre saklayabilen  araç içi ve dışı kamera  sistemleri monte edildi.

 

Araç dış reklam giydirmeleri Mamak 3.Bölge Şube Müdürlüğündeki kurulan BELYA A.Ş. tesislerinde başlandı.

 

MAN fabrikasından  40 adet solo CNG'li otobüs alımı yapıldı.

 

222 adet Özel toplu Taşıma (ÖTA) aracı Sincan ve Mamak Bölgesinde çalışmaya başladı.

 

 

2012 yılında ilk defa Konya Yolu boyunca Gölbaşı - TOKi - AŞTi arasında 193 ve 195 nolu hatlarla tahsisli yoldan metrobüs uygulaması başlatıldı.

 

İlk defa Eylül’2012’de  EGO CEPTE şikayetlerinin alınması uygulamalarına başlandı.
Yeni CNG’li araç alım programı nedeniyle 1, 2. ve 5. bölgeye  3 yeni CNG  ikmal istasyonu daha kuruldu. Toplam CNG ikmal istasyon sayısı 8 oldu.

 

İlk defa MAN fabrikasından alınan 125 adet körüklü CNG'li otobüs hizmete girdi. Ayrıca 124 adet Mercedes marka dizel otobüs alımı gerçekleşti. Otobüs filosuna yeni katılan körüklü otobüslerin tamamı alçak tabanlı, engelli kullanımına uygun klimalı, kameralı ve GPS takip sistemli araçlardır.

 

İlk defa Engellilere yönelik olarak kapalı duraklara  Breil alfabeli levhalar yapıştırıldı.

 

 

 

2013 yılında Otobüs Merkez atölye kademe birimleri, modern ve yeni  teknolojik  cihazlarla donatılarak  2. Bölge yerleşkesi içine inşa edilen Macunköy tesislerine taşındı.

 

İlk defa MAN fabrikasından  alınan  75  adet körüklü CNG'li  otobüs hizmete girdi. Ayrıca   56 adet Mercedes marka dizel otobüs alımı gerçekleşti. Otobüs filosuna yeni katılan körüklü otobüslerin tamamı alçak tabanlı, engelli kullanımına uygun klimalı, kameralı ve GPS takip sistemli araçlardır.


Tüm araçların engelli kullanımına uygun hale getirilmesi amacıyla değişik marka ve modeldeki toplam  480  araca engelli lifti montajı yapıldı.
Yolcuların daha konforlu seyahat edebilmeleri amacıyla 479 araca klima takıldı.


Elektronik Ücret Toplama Sistemi devreye alındı. Toplu taşımada 2013 yılında ihalesi yapılan ve devreye giren yeni “Elektronik Ücret Toplama Sistemi” nin hizmete girmesiyle, yepyeni bir dönemi başlatan EGO, artık daha hızlı, daha güvenli, daha konforlu pek çok yeniliği de beraberinde getirdi.

 

 

Bu yenilikler içerisinde Akıllı durak, Araç içi yolcu bilgilendirme sistemleri, Şoför anons sistemleri, Kamera sistemleri, Kiosk sistemleri ve Elektronik ücret toplama sistemi bulunmaktadır. 

 

Tüm otobüslerin  izlenmesi amacıyla araçlara GPS Araç Takip Sistemleri takıldı.


Ankara'nın ana arterlerine 100 adet akıllı durak kondu. Bu sayı daha sonra 123 adete çıktı.

 


Kuruluşumuza  toplu taşıma hizmetlerinde kullandığı  CNG’li otobüslerden dolayı UITP  tarafından "Avrupanın en çevreci otobüs filosu ödülü" verildi.

 

 

 

 

Ankara’nın tarihi ve turistik yerlerine düzenlenecek geziler için 30 adet EGO Otobüsü'nün EGO atölyelerinde üstü açılarak, Turist aracı olarak hizmete girdi.

 

 

 

2014 yılında daha önce eski Otobüs Dairesi Başkanlığı bünyesinde verilen Psiko teknik ve Simülasyon Test hizmetleri, Mamak Natoyolu Ege Mahallesi 3. Bölge yerleşkesinde inşa edilen yeni yerine taşındı. Apel (Otobüs, şoför sevk ve idare ) Programı bölgelerde kullanılmaya başlandı.

 

Elektronik Akıllı kart uygulamaları  kapsamında Ankarakart dağıtımlarına başlandı.


Kuruluşumuzun EGO CEP'te uygulamalarından dolayı Dünya Bankası ve Birleşmiş Milletler ortak organizasyonu olan  ve Merkezi Güney Kore’de bulunan WeGo-e Devletler organizasyonunda Şehir Yönetimi  kategorisinde  Akıllı Ulaşım” başlığı adı altında “Umut Verici e-Devlet Ödülü “verildi.

 

 

İstanbul Büyükşehir Belediyesi İETT Genel Müdürlüğü tarafından organize edilen Transist 2014 Sempozyum ve Fuarında Kuruluşumuzun çevre dostu CNG otobüs alımında ki stratejik uygulamaları nedeniyle  2014 Yılının Sürdürülebilirlik ödülü verildi.


15 Mayıs 2014 tarihinde  31 hatta gece servislerine başlandı. Ancak yolcuların rağbet göstermemesi  ve araç başına yolcu ortalamasının 3,76 kişide kalması göz önüne alınarak  verimsiz olduğundan uygulama 20 gün sonra kaldırıldı. 


Kızılay-Çayyolu ve Batıkent-Sincan Metro Hatlarının açılması nedeniyle 23 Ağustos 2014 tarihinden itibaren metro ring servisi ve aktarmalı taşımacılık uygulamalarına başlandı. Bu kapsamda tüm hatlarımız revize edilerek 8 yeni hat açıldı.

 

6360 sayılı yasa ile Ankara mücavir alan il sınırının Büyükşehir Belediye sınırları olması nedeniyle Büyükşehire yeni katılan ilçelere de ulaşım hizmeti verilmeye başlandı. İlk etapta Kızılcahamam ilçesine sabah ve akşam birer servis olmak üzere otobüs servisleri verilmeye başlandı.

2015 yılında Personel  tasarrufu ve taşınmaz giderlerinin azaltılması amacıyla  Hareket noktalarının kaldırılması ve kartlı sisteme geçilmesi uygulamasına başlandı.

 

Çin'de ki Dünya E-Devletler Organizasyonu’nda Birincilik ödülü alan EGO CEP'te şimdi de Milano'da Dünya Toplu Taşımacılar Birliği'nin (UITP) düzenlediği Akıllı Ulaşım ve Entegre Teknolojiler alanında ‘EGO CEP'te’ projesi birincilik ödülüne layık görüldü. 

 

 
 
 
 
 
 
EGO Genel Müdürlüğü Otobüs Filosu Aşağıda belirtilen araç türlerinden oluşmaktadır.
 
OTOBÜS İŞLETME - 1. BÖLGE MÜDÜRLÜĞÜ
1. Bölgemiz Çankaya İlçesi Dikmen Taş Ocakları Mevkiinde Güneyinde Gölbaşı, Kuzeyinde Dikmen Vadisi, Doğusunda O.D.T.Ü Ormanları, Batısında Konya Yolu ile çevrili olmak üzere kurulmuştur.
Detaylı bilgi için tıklayınız.
OTOBÜS İŞLETME - 2. BÖLGE MÜDÜRLÜĞÜ
2. Bölgemiz Yenimahalle İlçesi, Mehmet Akif Ersoy Mahallesi 296.Cadde No 133 de Bulunup Doğusunda Demetevler Onkoloji Hastanesi, Batısında Ostim Organize Sanayi, Kuzeyinde Serhat Yapı Kooperatifleri, Güneyinde Metro, ASELSAN, GİMAT Toptancılar Sitesi bulunmaktadır. Detaylı bilgi için tıklayınız.
OTOBÜS İŞLETME - 3. BÖLGE MÜDÜRLÜĞÜ
3. Bölgemiz Mamak İlçesi Natoyolu Caddesi Ege Mahallesi içerisinde, Doğusunda Çankaya Fen İşleri ve Doğukent Caddesi,Batısında Ege Mahallesi,Kuzeyinde İmrahor Vadisi.Güneyinde, Natoyolu Caddesi’yle çevrili olmak şartıyla düzenlenmiştir. Detaylı bilgi için tıklayınız.
OTOBÜS İŞLETME - 4. BÖLGE MÜDÜRLÜĞÜ
4. Bölgemiz Altındağ ilçesinde, batısında İstanbul caddesi, kuzeyinde Ankara çayı ve tarihi Akköprü, doğu ve güneyinde ise Altındağ Belediyesi Fen İşleri kampüsü arasında yer almaktadır.Detaylı bilgi için tıklayınız.
OTOBÜS İŞLETME - 5. BÖLGE MÜDÜRLÜĞÜ
5. Bölgemiz Ankara İlinin batı koridorunda hızla gelişmekte olan Sincan İlçesi Fatih Mahallesi Ayaş Yolu Kenarında 67.000. (m2)’lik oturumla 1991 yılının Haziran ayında 77 adet otobüs filosu ile Ankaralılara hizmet vermeye başlamıştır.Detaylı bilgi için tıklayınız.